Zapiekanki ze szparagami.

Ostatnio naszło mnie na wspomnienia.
Kiedy byłam mała i mieszkałam z dziadkami na wsi, naszą najczęstszą kolacją w tygodniu były zapiekane bułki.
Babcia przekrawała bułki na pół, obkładała tym co było właśnie najlepsze (pomidory, grzyby leśne, szpinak, wszelkiej maści warzywa, kiełbasa itd.) polewała sosem beszamelowym lub posypywała startym żółtym serem (lub obiema rzeczami naraz, nie były to dietetyczne kolacje) i zapiekała na wielkiej blasze w kuchni ogrzewanej drewnem.

Dawno nie ma domku na wsi..dziadka, lasów i ogródka ani tych sielskich wieczorów kiedy siadało się na ławie przed domem z blachą gorących zapiekanek i obserwowało rodzinę sów na starej gruszy.

A ja nadal tęsknię.

Postanowiłam więc zrobić sobie namiastkę tych zapiekanek i usiąść na tarasie w ogródku, trochę pomarzyć i poudawać że jestem znowu tam...na wsi...
A  co teraz jest najlepsze? Oczywiście szparagi:)

ZAPIEKANKI ZE SZPARAGAMI W BABCINYM STYLU.

Składniki:

pęczek zielonych szparagów
3 podłużne czerstwe pszenne bułki
3 łyżki posiekanego koperku

na sos beszamelowy:
szklanka mleka roślinnego lub zwykłego ( ja użyłam konopnego)
2 łyżki mąki
2 łyżki masła roślinnego lub zwykłego (użyłam margaryny roślinnej)
sól, świeżo mielony czarny pieprz, szczypta gałki muszkatołowej

Przygotowanie:

1. Szparagi umyj, odłam zdrewniałe końcówki i pokrój na ok. 3 cm. kawałki. Zagotuj wodę w garnuszku i podgotuj je parę minut. Odcedź.

2. Zrób sos beszamelowy: masło roztop w garnuszku na małym ogniu, dodaj mieszając mąkę i zrób jasną zasmażkę. Ciągle mieszając dolej mleko i dodaj przyprawy. Mieszaj aż całość zgęstnieje.
Uważaj żeby nie przypalić sosu.

3. Bułki przekrój wzdłuż na pół, wyjmij część miąższu zostawiając nienaruszoną skórkę. Miąższ odłóż, będzie nam jeszcze potrzebny.

3.Do każdej bułki nałóż szparagi, posyp koperkiem, posól do smaku i polej sosem beszamelowym.
Wierzch posyp pokruszonym miąższem z bułki.

4. Zapiekaj parę minut w rozgrzanym piekarniku aż zapiekanki ładnie się zarumienią.

Smacznego!!!

Botwinkowy dhal z czerwoną soczewicą.

Bardzo często robię różnorakie wersje soczewicowych, grochowych lub fasolowych gulaszy:)
Z czerwonej, żółtej, zielonej, brązowej i czarnej soczewicy...
Ze szpinakiem,jarmużem, sałatą lub...botwinką...
Z kuminem, kurkumą, czarną gorczycą...

Są najbardziej rozgrzewającymi, smacznymi i uniwersalnymi daniami jakie znam.
Wystarczy przegląd lodówki, wycieczka do marketu, wyprawa na targ... dostosują się do każdych warunków.

Dzisiaj proponuję botwinkowy dhal...wiosenny, zdrowy, kolorowy i przesmaczny!

BOTWINKOWY DHAL Z CZERWONĄ SOCZEWICĄ

Składniki:

2/3 szklanki czerwonej soczewicy
2 szklanki wody
pęczek botwinki z młodymi buraczkami
2-3 młode marchewki
pół pęczka koperku
łyżeczka kuminu
łyżeczka czarnej gorczycy
2 listki laurowe
łyżeczka kurkumy
duża szczypta asafetydy ( można zastąpić dwoma ząbkami czosnku)
sól, czarny pieprz
olej kokosowy

Przygotowanie:

1. Rozgrzać olej kokosowy...dodać listki laurowe, gorczycę, kumin, asafetydę i kurkumę...mieszać parę sekund aż przyprawy zaczną wydzielać aromat.

2. Dodać pokrojoną w plasterki marchewkę i młode buraczki.

3. Dodać posiekaną botwinkę, asafetydę i czerwoną soczewicę...dolać wody tyle żeby przykryła wszystko ok. 1 cm ponad soczewicę.

4.Dodać sól. Dusić pod przykryciem aż soczewica się ugotuje a warzywa zmiękną. W razie potrzeby dolać wody.

5. Na koniec dodać świeżo mielony czarny pieprz i drobno posiekany koperek. Wymieszać.

Smacznego!

Nalewka kurkumowa.

Są takie rośliny które darzę szczególną miłością.

Jedną z nich jest ostryż  czyli popularna kurkuma.
Bliska krewna imbiru należąca do tej samej co on rodziny imbirowatych.
Zanim jeszcze dowiedziałam się on niej więcej  zostałam zaczarowana tym aromatycznym żółtym proszkiem który sprawiał że wszystko do czego się go dosypało stawało się słonecznie żółte.
Za kolor ten odpowiada kurkumina, barwnik rozpuszczalny w tłuszczach i alkoholu.

Słoneczny ryż, słoneczny makaron, słoneczne ziemniaki...jak tu nie kochać rośliny która sprawia że wszystko staje się radośniejsze.

Wraz z biegiem czasu moja miłość do tego niesamowitego kłącza tylko wzrastała.
W mojej rodzinie obciążonej chorobami reumatoidalnymi była i jest razem z imbirem prawdziwym zbawieniem, ma bowiem działanie przeciwzapalne.
Wykazuje też właściwości antybakteryjne i przeciwgrzybicze a jej wyciągi alkoholowe stosuje się w medycynie naturalnej przy problemach z wątrobą i woreczkiem żółciowym.

Dobrze też działa na żołądek. Pamiętam że jak byłam mała, kiedy miałam problemy trawienne mama dawała mi ryż gotowany z kurkumą właśnie.

A więc nalewka wydaje się całkiem dobrym pomysłem:)

Tutaj pokazuję nalewkę na świeżym kłączu. Taka nalewka ma mniejszą moc i trochę słabsze przyswajanie ale nie mogłam się powstrzymać...ten kolor...i aromat.
Można ( i w tym wypadku nie jest to  nic gorszego) robić nalewkę z użyciem ususzonej i sproszkowanej kurkumy.
Pamiętajmy tylko by alkohol jakim ją zalewamy miał minimum 70%  ponieważ w niższym stężeniu kurkumina słabo się uwalnia.

Uwaga!!! Kurkuma (zarówno świeża jak i suszona oraz jej wyciągi alkoholowe) silnie barwią!!!
Do przygotowania nalewki załóżmy więc rękawiczki i postarajmy się nie pobrudzić ubrań.

To nalewka raczej zdrowotna a nie spożywcza więc stosujemy ją  małych dawkach (20-30 kropli , 2-3 razy dziennie) kiedy dokucza nam wątroba, stawy, cierpimy na stany zapalne albo się przeziębiliśmy i muszę powiedzieć że na naszą rodzinę działa rewelacyjnie.
Ja najbardziej lubię ją dodawać do czystej wody bo odpowiada mi jej specyficzny aromat. Tata woli ją pić z sokiem owocowym.
Oczywiście nie jestem lekarzem więc zanim zdecydujecie się ją zastosować skonsultujcie się z nim w razie wątpliwości:)
Zawsze lepiej dmuchać na zimne:)

NALEWKA KURKUMOWA

Składniki:

1 część sproszkowanej lub 2 -3 części świeżej kurkumy startej na tarce lub pokrojonej w cieniutkie plasterki.
5 części 70% alkoholu

Przygotowanie:

1. Proszek lub rozdrobnione kłącze zalewamy  alkoholem i odstawiamy na 2 tygodnie w ciemne miejsce. Od czasu do czasu potrząsamy.
Filtrujemy i przelewamy do buteleczek.

Na zdrowie!

Lekkie spaghetti cytrynowe.

Wraz ze słońcem i ciepłem zaczynam mieć ochotę na lekkie dania z cytrusową nutką.
Jeszcze nie lemoniady i nie lody ale coś klasycznego w bardziej orzeźwiającej wersji.

A makaron mogę jeść codziennie:)

LEKKIE SPAGHETTI CYTRYNOWE

Składniki:

makaron spaghetti
cytryna
pół pęczka natki pietruszki
oliwa z oliwek
3 ząbki czosnku
sól, pieprz

Przygotowanie:

1. Posiekaj czosnek. Cytrynę umyj ,sparz i otrzyj z niej skórkę. Posiekaj natkę pietruszki.

2. Ugotuj makaron al dente. Odcedź.

3. Na rozgrzaną oliwę wrzuć czosnek , podsmaż parę sekund. Wrzuć makaron.

4.Dodaj skórkę z cytryny, natkę, świeżo mielony pieprz i sok z połowy cytryny. Wymieszaj.

Smacznego!!!

Prosta pasta z suszonych pomidorów i ciecierzycy.

To chyba już klasyk podobnie jak humus albo guacamole ale co tam.
To jedna z moich ulubionych past do pieczywa lub pity...robię ją co najmniej raz w tygodniu.
Ma w sobie coś uzależniającego.

PASTA Z SUSZONYCH POMIDORÓW I CIECIERZYCY

Składniki:

puszka cieciorki (albo szklanka miękkiej ugotowanej)
słoiczek suszonych pomidorów
2-3 łyżki oleju ze słoiczka od pomidorów
2-3 łyżki octu balsamicznego
2-3 ząbki czosnku (zmiażdżonych)
łyżka pasty tahini
sól, pieprz do smaku

Przygotowanie:

1. Zmiksować wszystkie składniki oprócz przypraw. Doprawić do smaku.

Smacznego!

Okra na sposób grecki.

Okra najpierw zauroczyła mnie na zdjęciach. Jest tak urocza kiedy pokroi się ją na plastry że nie mogłam się napatrzeć.
Jej smak poznałam dużo, dużo później.
I nie zawiodłam się.

 

 

OKRA nazywana też ketmią jadalną jest rośliną jednoroczną, zbieraną w stanie niedojrzałym.
Jest niskokaloryczna i w smaku przypomina fasolkę szparagową.
Można ją gotować, dusić i smażyć.
Jeżeli ją kupujemy zwróćmy uwagę żeby miała ładny zielony kolor bez ciemnych plam i przetwórzmy jak najszybciej.
Ponieważ wydziela śluz podczas gotowania często obgotowuje się ją wstępnie w wodzie z solą lub octem.

OKRA NA SPOSÓB GRECKI

Składniki:

1,5 kubka pokrojonej na plasterki okry.
4-5 łyżek octu jabłkowego
4-5 łyżek dobrej oliwy
1 cebula pokrojona w piórka
1 szklanka przecieru pomidorowego
3 ząbki czosnku, posiekanego
1/2 kubka posiekanej natki pietruszki
1/2 łyżeczki soli
1/2 szklanki wody
czarny świeżo mielony pieprz lub inne ulubione przyprawy np. kumin, tymianek.

Przygotowanie:

1.Okrę umyć, okroić końce, pokroić na kawałki.

2. Zagotować wodę z solą i octem Wrzucić okrę i gotować ok. 5 minut. Osączyć.

3. Cebulę pokroić w piórka a czosnek posiekać i podsmażyć na oliwie na złoto.

4. Dodać okrę, przecier pomidorowy i gotować ok. 30 minut.

5. Posolić i popieprzyć do smaku. Dodać przyprawy. Podawać z ryżem lub kaszą (ja najbardziej lubię z brązowym)

Smacznego!!!

Najprostsze zapiekane zielone szparagi.

W końcu nadszedł ten czas...czas tak wyczekiwany przez wszystkich smakoszy...

Sezon na szparagi...koniec snów, tęsknot, wzdychań.
Są...i to jakie piękne...jędrne, białe i zielone pęczki...trochę frywolne. Bardzo wiosenne...

Jeżeli o mnie chodzi przez pierwsze dni nie mam cierpliwości robić z nich wyszukanych dań o długim czasie przygotowania i z dużą liczbą składników.
Robię je tak jak uwielbiam najbardziej...piekę.:)

ZAPIEKANE ZIELONE SZPARAGI

Składniki:

pęczek zielonych szparagów
3-4 łyżki dobrej oliwy
sól
świeżo mielony czarny pieprz
1/2 łyżeczki utłuczonego lub zmielonego kuminu

Przygotowanie:

1. Szparagi umyć. Każdemu uciąć zdrewniały koniec ( ja po prostu łamię, zwykle ułamują się właśnie w miejscu gdzie przestają być włókniste)

2.Ułożyć w naczyniu do zapiekania lub na blaszce.

3. Polać oliwą. Doprawić solą, pieprzem i kuminem.

4. Zapiekać w piekarniku nagrzanym do 180 stopni. Szparagi mają być leciutko przyrumienione ale czubki nie powinny być spalone.

Smacznego!!!